Moonspell

Geboren in Amadora, aan de rand van Lissabon, verschijnt Moonspell aanvankelijk onder de naam Morbid God eind jaren tachtig voordat ze in 1992 hun huidige identiteit aannemen. De Portugese groep vertrekt vanuit een black metal-base, die snel wordt verrijkt met gothische, dark metal- en atmosferische elementen, met een schrijfstijl die zware riffs, keyboards, diepe vocale lijnen en extremere passages mengt. Moonspell trok aandacht met de EP Under the Moonspell in 1994, gevolgd door de albums Wolfheart in 1995 en Irreligious in 1996, die hun donkere en melodische esthetiek duurzaam op de Europese metal-scènes verankeren. Rondom zanger Fernando Ribeiro, Pedro Paixão en gitarist Ricardo Amorim heeft Moonspell later zijn formule geëvolueerd, waarbij na verloop van tijd meer experimentele, industriële of progressieve invloeden werden geïntegreerd, met name op Sin/Pecado in 1998 en The Butterfly Effect in 1999, voordat men terugkeerde naar een directere gothic metal met The Antidote in 2003, Memorial in 2006, Night Eternal in 2008 en Extinct in 2015. De groep heeft ook een sterke band ontwikkeld met de Portugese taal en geschiedenis, met name op 1755 in 2017, volledig gezongen in het Portugees en gericht op de aardbeving van Lissabon. Nog steeds actief met Hermitage in 2021, volgt Moonspell meer dan drie decennia een traject gekenmerkt door internationale tournees, regelmatige festivalaanwezigheid en een identiteit die meteen wordt geassocieerd met de Portugese scène.