Dimmu Borgir

Dimmu Borgir ontstond in 1993 in Oslo, Noorwegen rond Shagrath, Silenoz en Tjodalv en ontwikkelde snel een geluid dat black metal combineert met ambitieuze orkestraties. Hun debuutalbum For All Tid legde de basis voor een duistere, melodische esthetiek, verder uitgewerkt op Stormblåst. Met Enthrone Darkness Triumphant in 1997 zette de band een beslissende stap dankzij een ruimere productie en het nadrukkelijke gebruik van keyboards, waarmee de weg werd vrijgemaakt voor symfonische black metal die de scene blijvend zou beïnvloeden. Daarna volgden Spiritual Black Dimensions en Puritanical Euphoric Misanthropia, twee platen waarin virtuositeit, imposante arrangementen en gotische sferen samenkomen. De aanpak bereikte bijna filmische proporties met Death Cult Armageddon (2003) en In Sorte Diaboli (2007), een conceptalbum met trekken van een donkere opera. Ondanks wisselingen in de bezetting zette Dimmu Borgir hun opmars voort met Abrahadabra (2010), gedragen door koren en kolossale orkestraties, en Eonian (2018), een meer esoterisch en tekstuurrijk werk. Op het podium versterkt de band deze uitbundigheid met een spectaculaire regie waarin martiale kracht, monumentale keyboards en een bezwerende aanwezigheid samenkomen.