Lionel Richie

Geboren in 1949 in Tuskegee, Alabama, groeide Lionel Richie op in een omgeving die werd gekenmerkt door soul en rhythm-and-blues. Eind jaren zestig trad hij toe tot de Commodores, een funk- en soulband bij Motown, waar hij zich geleidelijk vestigde als schrijver van ballads en als leadzanger. Met de Commodores nam hij in de jaren zeventig een reeks studioalbums op, waarna hij begin jaren tachtig een solocarrière begon met de albums 'Lionel Richie' (1982), 'Can't Slow Down' (1983) en 'Dancing on the Ceiling' (1986), waarmee hij een stijl neerzette die pop, R&B en romantische ballads combineert. Tegelijk schreef hij voor andere artiesten — onder meer 'Lady' voor Kenny Rogers — en nam hij in 1981 het duet 'Endless Love' op met Diana Ross. Na een periode van relatieve stilte keerde hij in de jaren negentig en tweeduizend terug met albums als 'Louder Than Words' (1996), 'Renaissance' (2000) en 'Just Go' (2009), en bewerkte hij zijn repertoire in country-popstijl met 'Tuskegee' (2012). Op het podium wisselt Richie internationale tournees, incidentele samenwerkingen en tv-optredens af, waarbij R&B-ballads, melodieuze pop en een schrijverschap dat stem en harmonieën centraal stelt, de kern van zijn artistieke identiteit vormen.