Chicago

De band Chicago, die eind jaren zestig in Chicago ontstond, werd in 1967 gevormd rond Walter Parazaider, Terry Kath, Robert Lamm, Lee Loughnane, James Pankow, Danny Seraphine en al snel Peter Cetera, met het idee van rock gedragen door een blazerssectie. Na een verhuizing naar Los Angeles tekende Chicago bij Columbia en bracht in 1969 het dubbelalbum Chicago Transit Authority uit, waarop rock, jazz, R&B, pop en accenten van hedendaagse muziek samenvloeien. Begin jaren zeventig volgde een reeks genummerde albums — zoals Chicago II en Chicago V — gekenmerkt door lange suites, een centrale rol voor de blazers en een stevige verankering in jazzrock. De dood van Terry Kath in 1978 leidde tot een esthetische koerswijziging en meerdere gitaristenwissels, waarna Chicago begin jaren tachtig, met producer David Foster, een meer op pop en ballads gerichte benadering aannam, geïllustreerd door de successen van Chicago 16 en Chicago 17. Het vertrek van iconische leden als Cetera en Seraphine weerhield Chicago er niet van in de studio en op het podium door te gaan — met Jason Scheff en later andere muzikanten — en achtereenvolgens bigband (Night & Day: Big Band, 1995), liveformaten en kerstrepertoires te verkennen, tot en met Born for This Moment in 2022. Nog altijd gericht op het samenspel tussen zang, keyboards, gitaar en blazers, toert Chicago intensief — vaak als co-headliner met Earth, Wind & Fire of The Doobie Brothers — en zag de band zijn geschiedenis bekroond met een opname in de Rock and Roll Hall of Fame in 2016 en een Grammy Lifetime Achievement Award in 2020.