Franz Schubert

Geboren in Wenen in 1797 en gestorven in dezelfde stad in 1828, bevindt Franz Schubert zich op de scheidslijn tussen het late classicisme en de ontluikende romantiek. Hij kreeg al zeer vroeg muziekopleiding, met name onder Antonïo Salieri, en hij componeert in bijna alle genres, maar zijn naam blijft vooral verbonden met het Duitse lied, dat hij vernieuwt door een zeer nauwe relatie tussen tekst, vocale melodie en pianotechniek. Franz Schubert liet meer dan 600 liederen na, waaronder Gretchen am Spinnrade, Erlkönig of Ave Maria, evenals cycli als Die schöne Müllerin (1823), Winterreise (1827) en de postume bundel Schwanengesang (1828). Zijn catalogus omvat ook symfonieën, kerkmuziek, pianowerken en een wezenlijk aandeel in het kamermuziekrepertoire, met name het Quintet La Truite, het Strijkkwartet Der Tod und das Mädchen, het Strijkkvintet in C-duur en de late pian Sonates van 1828. Lange tijd verspreid in privé Wiense kringen, kreeg zijn muziek in de jaren 1820 meer zichtbaarheid, vooral tijdens de Schubertiades en dankzij uitvoerders dicht bij hem als de baryton Johann Michael Vogl. Franz Schubert gaf slechts één groot concert volledig gewijd aan zijn werken in 1828, enkele maanden voor zijn dood op 31-jarige leeftijd.