Jethro Tull

Jethro Tull pojawił się pod koniec lat 60. XX wieku w Wielkiej Brytanii i powstał wokół wokalisty, flecisty i kompozytora Iana Andersona, w kontekście brytyjskiej sceny rockowej przechodzącej od bluesa elektrycznego do pierwszych eksperymentów progresywnych. Zespół najpierw zyskał popularność na londyńskich klubach dzięki rockowi nasiąkniętemu bluesem, czego przykładem jest album This Was (1968), po czym przesunął się w stronę bardziej folkowego i progresywnego brzmienia z płytami Stand Up (1969) i Benefit (1970). Dyskografia Jethro Tull ukształtowała się następnie wokół albumów konceptualnych łączących rock, folk, wpływy klasyczne i aranżacje momentami zbliżone do jazzu, w szczególności Aqualung (1971) oraz rozbudowane suity Thick as a Brick (1972) i A Passion Play (1973). Przez dekady zespół opierał się na kluczowej współpracy między Ianem Andersonem a gitarzystą Martinem Barre; mimo licznych zmian składu zachował charakterystyczną tożsamość brzmieniową – flet poprzeczny, zróżnicowane schematy rytmiczne i teksty bogate w odniesienia społeczne, religijne czy historyczne. Pod koniec lat 70. i na początku 80. Jethro Tull dodał do swojej muzyki bardziej elektryczne, a czasem bardziej syntetyczne elementy na albumach takich jak Songs from the Wood (1977), Heavy Horses (1978), Stormwatch (1979) czy The Broadsword and the Beast (1982). Po okresie mniej intensywnej aktywności w latach 90. i 2000. Ian Anderson w pełni reaktywował nazwę Jethro Tull na początku lat 2020. wydając nowe albumy studyjne, kontynuując tym samym ścieżkę, w której rock progresywny trwałe splata się z brytyjskimi tradycjami folkowymi.