Ten Years After

Aktywny od końca lat 60. XX wieku, zespół Ten Years After wpisuje się w brytyjską falę blues rocka. Grupa powstała w Anglii wokół gitarzysty i wokalisty Alvina Lee, basisty Leo Lyndonsa, perkusisty Rica Lee i klawiszowca Chicka Churchilla. Najpierw zdobyli uznanie na londyńskiej scenie klubowej, a w 1967 roku nagrali debiutancki, eponimiczny album łączący elektryczny blues, żywiołowy boogie i rock psychodeliczny. Międzynarodową rozpoznawalność przyniosły im występy na festiwalach, zwłaszcza Woodstock w 1969 roku, gdzie „I’m Going Home” uwydatniło bardzo szybkie partie gitarowe i długie improwizacje. Dyskografia szybko się rozrosła: Stonedhenge i Ssssh (1969), Cricklewood Green i Watt (1970), a następnie A Space in Time (1971), które wniosło bardziej melodyjne oblicze dzięki „I’d Love to Change the World”, oraz Rock & Roll Music to the World (1972), album koncertowy Recorded Live (1973) i Positive Vibrations (1974), po czym zespół zapadł w letarg w połowie lat 70. Ten Years After reaktywował się pod koniec lat 80. i wydał About Time (1989); od początku lat 2000 ponownie działał regularniej, tym razem bez Alvina Lee, z nowymi wokalistami-gitarzystami takimi jak Joe Gooch, a później Marcus Bonfanti, u boku Rica Lee i Chicka Churchilla. Wciąż opierając się na mieszance blues rocka, hard rocka i boogie, Ten Years After nadal koncertuje głównie w Europie, często na festiwalach poświęconych klasycznemu rockowi i bluesowi.