Wishbone Ash

Powstał pod koniec lat 1960. w Torquay na południu Anglii, Wishbone Ash wpisuje się w brytyjską falę rocka łączącą blues, hard rock i wczesne akcenty progresywne. Wokół basisty i wokalisty Martina Turnera, perkusisty Steve'a Uptona oraz gitarzystów Andy'ego Powella i Teda Turnera zespół bardzo wcześnie wypracował charakterystyczny styl oparty na podwójnych gitarach, melodyjnych liniach harmonicznych i długich partiach instrumentalnych. Wishbone Ash wydał pierwszy, eponimiczny album w 1970 roku, następnie Pilgrimage w 1971 i Argus w 1972 — na tej płycie zaznaczyły się wpływy folku i bardziej narracyjny sposób pisania — a potem Wishbone Four (1973) i There's the Rub (1974), które ugruntowały pozycję zespołu na europejskich i północnoamerykańskich scenach rockowych. W latach 70. i 80. Wishbone Ash przeszedł kilka zmian składu i eksplorował konwencje od bardziej bezpośredniego hard rocka po melodyjne kompozycje, pozostając jednak skupionym na dialogu między dwiema gitarami. Od lat 90. Andy Powell ustabilizował nowy skład Wishbone Ash, który kontynuował naprzemiennie trasy koncertowe i nagrania studyjne, w szczególności Bona Fide (2002) oraz Blue Horizon (2014), podtrzymując podejście łączące klasyczny rock, progresywne akcenty i ballady o oszczędnych aranżacjach.