Erasure

Opgericht in Londen in 1985 brengt Erasure Vince Clarke, die al bij Depeche Mode, Yazoo en The Assembly zat, en zanger Andy Bell, afkomstig uit Peterborough. Het duo liet zich aanvankelijk aansluiten bij de Britse new wave voordat het een melodische synthpop bevestigde, opgebouwd uit duidelijke elektronische arrangementen, zeer verzorgde poprefreinen en de afwisseling tussen dansende energie en meer melancholische tonen. Na een debuut met Wonderland in 1986 bevestigt Erasure zich eind jaren tachtig en begin jaren negentig met een reeks albums zoals The Circus (1987), The Innocents (1988), Wild! (1989), Chorus (1991) en I Say I Say I Say (1994), evenals nummers als Sometimes, A Little Respect, Love to Hate You of Always. De koers van de groep wordt gekenmerkt door grote continuïteit, zonder splitsing, met platen die af en toe het synthpop-kader verruimen, zoals het coveralbum Other People’s Songs (2003), het akoustische Union Street (2006), World Be Gone (2017), The Neon (2020) of Day-Glo (Based on a True Story) in 2022. Erasure heeft ook een blijvende live-presentatie ontwikkeld in het Verenigd Koninkrijk, Europa, Noord-Amerika en Zuid-Amerika, terwijl ze het centrale principe van het duo behouden: Vince Clarkes elektronische schrijfstijl en Andy Bells zeer directe uitvoering.