The Human League

Formed in Sheffield in het noorden van Engeland, ontstond The Human League in 1977 rond Martyn Ware, Ian Craig Marsh en zanger Philip Oakey, aanvankelijk beïnvloed door experimentele elektronische muziek en de opkomende new wave. De vroege albums, “Reproduction” (1979) en “Travelogue” (1980), vestigden de groep in een minimalistisch synthpop-register, gekenmerkt door koude texturen, mechanische ritmes en teksten gericht op het stadsleven. Na het vertrek van Ware en Marsh in 1980, heroriënteerde Oakey de band door Joanne Catherall en Susan Ann Sulley te betrekken, waardoor The Human League evolueerde naar melodieuzere elektronische pop, gedragen door vocale harmonieën en een visuele esthetiek geïnspireerd op mode en clubcultuur. Het album “Dare” (1981) bekrachtigde deze wending met directere synthpop-schrijfsels, gevolgd door “Hysteria” (1984) en “Crash” (1986), waarvan de productie meer richting hedendaagse R&B neigde. De jaren negentig zagen de band terugkeren naar een meer synthetische formule met “Romantic?” (1990) en “Octopus” (1995), terwijl “Secrets” (2001) en “Credo” (2011) deze lijn voortzetten tussen elektronische pop, dance en new wave. Inmiddels geconcentreerd rond het trio Oakey, Catherall en Sulley, blijft The Human League verbonden aan de Britse pop- en elektronische scènes, met regelmatige concerten en podiumherinterpretaties van hun synthpop-repertoire.