Duran Duran

Opgericht in Birmingham, Engeland, eind jaren 1970, maakte Duran Duran deel uit van de new wave- en synthpop-scene die zich ontwikkelde rond clubs en de New Romantic-beweging. De kernbezetting bestond uit Nick Rhodes, John Taylor, Roger Taylor, Andy Taylor en vanaf 1980 zanger Simon Le Bon; deze samenstelling bepaalde de vroege opnames van de band. Het debuutalbum „Duran Duran” (1981), gevolgd door „Rio” (1982) en „Seven and the Ragged Tiger” (1983), combineerde elektronische pop, rockgitaren en dansbare ritmes en ging gepaard met een sterk visuele aanpak, vooral via videoclips. Midden jaren tachtig leidden de tijdelijke uitstappen van Andy en Roger Taylor tot een ontwikkeling richting een meer funk- en popgericht geluid op „Notorious” (1986) en „Big Thing” (1988), terwijl nevenprojecten als Arcadia en The Power Station naast Duran Duran bestonden. De jaren negentig brachten een nieuwe fase met „Liberty” (1990) en vervolgens „Duran Duran (The Wedding Album)” (1993), die melodieuzer popsongwriting weer vooraan plaatsten, gevolgd door „Thank You” (1995) en „Medazzaland” (1997), waarin de band meer elektronische elementen verwerkte. Na „Pop Trash” (2000) leidde de hereniging van de klassieke line-up tot „Astronaut” (2004), gevolgd door verdere pop- en elektronische verkenningen op „Red Carpet Massacre” (2007), „All You Need Is Now” (2010), „Paper Gods” (2015), „Future Past” (2021) en „Danse Macabre” (2023), wat Duran Duran bevestigt als een band die door de decennia heen tussen pop, rock en dance navigeert.