Nouvelle Vague

Ontstaan begin jaren 2000 in Parijs rond de arrangeurs Marc Collin en Olivier Libaux, wijdt het project Nouvelle Vague zich aan de herinterpretatie van punk-, new wave- en postpunknummers uit de jaren 1970 en 1980 in een stijl die bossa nova, akoestische pop en lounge‑sferen combineert. Vanaf het begin nodigde Nouvelle Vague diverse zangeressen uit de Franse en internationale scene uit, waaronder Camille en Mélanie Pain, en ontwikkelde zich tot een formatie met wisselende bezettingen waarin vrouwelijke stemmen centraal staan. Het eerste album Nouvelle Vague, uitgebracht in 2004, legde het principe van uitgeklede covers vast; daarop volgden Bande à part (2006) en 3 (2009), die het repertoire uitbreidden met toonaangevende Engelstalige bands uit die periode. Met Couleurs sur Paris (2010) paste Nouvelle Vague dezelfde methode toe op nummers van de Franse new wave‑ en popscene uit de jaren 80, terwijl I Could Be Happy (2016) nieuwe covers combineert met enkele eigen composities. Op het podium presenteert Nouvelle Vague zich als een modulair collectief, afwisselend intieme bezettingen en rijkere configuraties, en treedt het zowel op in poppodia voor actuele muziek als op algemene festivals. Sinds het overlijden van Olivier Libaux in 2021 zet Marc Collin het project voort, dat blijft werken aan deze zachte transpositie van rock‑ en new wave‑repertoire naar een meer gedempte, warme klankwereld.