Héctor Lavoe

Geboren in 1946 in Ponce, Puerto Rico, maakte Héctor Lavoe zich halverwege de jaren zestig in New Yorks latin-caribische muzieklandschap op, nadat hij het eiland als puber al had verlaten. Zijn tenorstem, zijn zeer duidelijke frasering en zijn gevoel voor improvisatie maken hem tot een centrale zanger van de New Yorkse salsa, met een stijl die Cubaanse klanken, guaracha, guaguancó, Puerto Ricaanse plena en bolero mengt. Héctor Lavoe begon op te nemen met Russell Cohen and the New Yorker Band voordat hij zich bij Willie Colón voegde, met wie hij een van de meest markante duo’s uit de Fania-catalogus vormde. Tussen El Malo (1967), Guisando (1969), Cosa Nuestra (1969), Asalto Navideño (1970), El Juicio (1972) en Lo Mato (1973) droeg Lavoe bij aan de evolutie van een urban salsa, gespannen, ritmisch en sterk verankerd in de Latino-wijken van New York. In de parallelle periode trad hij regelmatig op met de Fania All-Stars op het podium en op plaat. Zijn solocarrière begon met La Voz (1975), gevolgd door De Ti Depende (1976), Comedia (1978), El Sabio (1980), Qué Sentimiento! (1981), Reventó (1985) en Strikes Back (1987). Nummers zoals Mi Gente, Periódico de Ayer of El Cantante vestigden Héctor Lavoe blijvend in de salsa-geschiedenis. Door ernstige gezondheidsproblemen eind jaren tachtig verzwakt, overleed Héctor Lavoe in New York in 1993.