Earth, Wind & Fire

Opgericht in Chicago in 1969 door percussionist en componist Maurice White, bracht Earth, Wind & Fire al snel een kern samen rond Philip Bailey en Verdine White, met een blazerssectie die bepalend was voor het geluid van de groep. Geworteld in de Afro-Amerikaanse traditie, mengt de band funk, soul, R&B, disco, pop en jazzachtige elementen, gekenmerkt door uitgesproken vocale harmonieën, precieze blazersarrangementen en een voorliefde voor dansbare ritmes. De eerste albums uit het begin van de jaren zeventig verkenden een soul-jazzrichting met spirituele inslag, voordat platen als “That’s the Way of the World” (1975), “All ’n All” (1977) en “I Am” (1979) Earth, Wind & Fire op internationale podia vestigden, met zowel uitgebreide bezettingen als uitgewerkte scenografieën. In de jaren tachtig nam de formatie op albums als “Raise!” (1981) en “Powerlight” (1983) meer elektronische klanken op, waarna de groep meerdere periodes van pauze en heropleving doormaakte; Maurice White trok zich geleidelijk terug van het podium, terwijl hij artistiek betrokken bleef. Nog steeds actief met een vernieuwde bezetting, blijft Earth, Wind & Fire toeren en af en toe nieuwe projecten opnemen, en wordt hun repertoire regelmatig gecoverd, gesampled en geciteerd door latere generaties soul-, R&B-, pop- en hiphopartiesten.