Dionne Warwick

Geboren in 1940 in East Orange, New Jersey, groeide Dionne Warwick op in een door gospel bepaald milieu en begon te zingen in de familiegroup The Gospelaires, voordat ze achtergrondzangeres in New Yorkse studios werd. Tijdens die sessies werd ze ontdekt en begin jaren zestig ging ze een langdurige samenwerking aan met Burt Bacharach en Hal David, die een pop‑soul en R&B‑repertoire vormgaven met verzorgde orkestraties, gericht op ballades en een zeer gearticuleerde fraseerwijze. Haar eerste album, “Presenting Dionne Warwick” (1963), gevolgd door “Make Way for Dionne Warwick” (1964) en de liveplaat “Dionne Warwick in Paris” (1966), vestigden haar geleidelijk op het Amerikaanse en internationale podium via radio, tv‑optredens en tournees. In de jaren zeventig verbreedde ze haar repertoire richting eigentijdse soul en begon een nieuwe fase van haar carrière bij Arista Records met het album “Dionne” (1979), geproduceerd onder andere door Barry Manilow, waarna ze begin jaren tachtig doorging met “Heartbreaker” (1982), gerealiseerd met Barry Gibb. Tussen studioregistraties, gezamenlijke projecten zoals de liefdadigheidssingle “That's What Friends Are For” en optredens wereldwijd, ontwikkelde Dionne Warwick een stijl waarin de verbinding tussen gospelerfgoed, georkestreerde pop en volwassen soul centraal blijft, terwijl ze talrijke samenwerkingen aanging met songwriters, producers en uitvoerende artiesten van verschillende generaties.