Caifanes

Caifanes ontstond eind jaren tachtig in Mexico en behoort tot de golf van rock en español door alternatieve rock, new wave, post‑punk en expliciete verwijzingen naar Mexicaanse muziek en verbeelding te vermengen. De groep werd gevormd rond Saúl Hernández (zang, gitaar) en Alfonso André (drums), later aangevuld met onder anderen Sabo Romo en Diego Herrera en vervolgens gitarist Alejandro Marcovich, en maakte aanvankelijk naam op het undergroundrockcircuit van de hoofdstad voordat ze een breder publiek bereikten. Het debuutalbum, simpelweg Caifanes (1988), vestigde een geluid met donkere gitaren, door new wave gekleurde keyboards en Spaanstalige teksten; gevolgd door El Diablito (1990), waarop Caifanes de contrasten tussen rockenergie en meer psychedelische sferen versterkte. Met El silencio (1992) verfijnde de band een esthetiek waarin directe melodieën, door Mexicaanse traditie geïnspireerde ritmes en teksten vol stedelijke en mystieke beelden naast elkaar bestaan. El nervio del volcán (1994) markeert een nieuwe fase in de discografie van Caifanes, sonischer meer frontaal maar trouw aan een melodische aanpak. Na een breuk in 1995 kwamen de leden geleidelijk weer op het podium samen en in het begin van de jaren 2010 restaureerde Caifanes zich rond een kern van Saúl Hernández en Alfonso André, en zette concerten voort in Mexico, de Verenigde Staten en Latijns‑Amerika in het kader van rock en español‑tours en festivals.