Mikel Erentxun

Geboren in Caracas in 1965 en vanaf jonge leeftijd woonachtig in San Sebastián, heeft Mikel Erentxun sinds de jaren tachtig een plek veroverd in het Spaanse rocklandschap met een melodische schrijfstijl die pop-rock, folk en een akoestische gevoeligheid mengt, vaak beïnvloed door de Anglo-Saksische traditie. Hij werd eerst bekend als zanger van Duncan Dhu, een in 1984 opgerichte groep door Diego Vasallo en Juan Ramón Viles, wiens carrière de Spaanstalige rocksce­ne doorging tot het begin van de jaren 2000, voordat er in de jaren 2010 een sporadische heroprichting plaatsvond. Parallel ontwikkelde Erentxun een solocarrière die begon met Naufragios in 1992, en voortgezet met name El abrazo del erizo in 1995, Acróbatas in 1998, Te dejas ver in 2000 en Ciudades de paso in 2003. Door de albums heen evolueert zijn repertoire naar meer sobere of meer elektrische vormen, afhankelijk van de periode, zonder af te wijken van een op het lied gerichte format met gitaren en sobere arrangementen. Zijn carrière omvat ook samenwerkingen met muzikanten uit de rock- en pophoek, evenals een regelmatige podiumaanwezigheid in Spanje. In de jaren 2010 en 2020 publiceert Erentxun onder andere 24 golpes en Eléctrica PKWY (2012), Corazones (2015), El hombre sin sombra (2017), El último vuelo del hombre bala (2019), Amigos de Guardia (2021), Septiembre (2023) en Navidad (2024), wat een voortdurende reis bevestigt tussen pop-erfgoed, Singer-Songwriter-Rock en folktexturen.