Enjambre

Geboren rond de Navejas-broers tussen Fresnillo, in de staat Zacatecas, en Santa Ana in Californië, ontstond Enjambre aan het begin van de jaren 2000 en maakte het zich daarna meester op de Mexicaanse rockscene met een geluid dat indie rock, alternatief rock, poprock en rock in het Spaans mixt, doordrenkt met vintage referenties die variëren van psychedelia tot post-punk revival, met af en toe bolero-invloeden. De groep stabiliseerde zich rondom Luis Humberto Navejas als zanger, Rafael Navejas op bas, Julián Navejas op keyboards, Ángel Sánchez op drums en, vrij recent, Isaac Navejas op gitaar. Na Consuelo en domingo (2005) en El segundo es felino (2008) vergroot Enjambre zijn publiek met Daltónico (2010), gevolgd door Los huéspedes del orbe (2012), Proaño (2014), Imperfecto extraño (2017) en Próximos prójimos (2020). Hun schrijven wordt gekenmerkt door zorgvuldig uitgewerkte melodieën, een belangrijke rol voor keyboards, duidelijke basslijnen en een stem met theatrale frasering, in balans tussen melancholie, romantiek en ritmische spanning. Enjambre heeft ook parallelle formaten ontwikkeld, zoals de EP Ambrosia uit 2021, gezongen in het Engels, gevolgd door Noches de salón in 2023, een scenische herinterpretatie van hun repertoire in een esthetiek geïnspireerd door danszalen en Latijns-Amerikaanse muziek uit die periode. Aanwezig op festivals zoals Vive Latino en Pa’l Norte heeft Enjambre ook talloze tournees door Mexico en de Verenigde Staten afgelegd, met enkele occasionele samenwerkingen, met name met Denise Gutiérrez, Estelares en No Te Va Gustar.