Terence Blanchard

Wywodząc się ze sceny jazzowej Nowego Orleanu, trębacz, kompozytor i lider Terence Blanchard zaistniał na początku lat 80., wstępując najpierw do orkiestry Lionel’a Hamptona, a następnie do Jazz Messengers Art Blakeya, gdzie zastąpił Wyntona Marsalisa i przyczynił się do odnowy post-bopowej zespołu. Równolegle stworzył znaczący duet z saksofonistą Donaldem Harrisonem, zanim na przełomie lat 90. rozpoczął karierę lidera płytami takimi jak „Terence Blanchard” (1991) i „Simply Stated” (1992) — w nurcie nowoczesnego jazzu łączącego liryzm melodyczny, dziedzictwo hard bopu i wpływy muzyki kameralnej. Trwale obecny na scenie międzynarodowej, rozwijał systematyczną twórczość filmową i nawiązał stałą współpracę ze Spike’em Lee, podpisując muzykę do filmów takich jak „Malcolm X” (1992), „25th Hour” (2002) czy „BlacKkKlansman” (2018), gdzie jego pisanie łączy jazz, orkiestralne barwy oraz motywy inspirowane gospel i bluesem. Od „A Tale of God’s Will (A Requiem for Katrina)” (2007) uczynił swoją twórczość bardziej wyraźnie związanej z otoczeniem społecznym i historią Nowego Orleanu — kontynuując tę linię z elektrycznym zespołem E-Collective na płytach „Breathless” (2015), „Live” (2018) i „Absence” (2021, z Turtle Island Quartet) — łącząc jazz współczesny, elektryczny groove oraz tekstury zaczerpnięte z rocka i R&B. Równocześnie skomponował opery „Champion” (2013) i „Fire Shut Up in My Bones” (2019) oraz wykłada kompozycję i jazz w różnych instytucjach, prowadząc działalność podzieloną między scenę, studio, muzykę filmową i twórczość liryczną.