Nouvelle Vague

Powstały na początku lat 2000 w Paryżu wokół aranżerów Marca Collina i Oliviera Libaux projekt Nouvelle Vague poświęcony jest reinterpretacjom utworów punk, new wave i post‑punk z lat 70. i 80. w stylistyce łączącej bossa novę, akustyczny pop i lounge'owe nastroje. Od początku Nouvelle Vague zapraszała szereg wokalistek ze sceny francuskiej i międzynarodowej, w tym Camille i Mélanie Pain, i wypracowała formację o zmiennej obsadzie, w której kobiece głosy zajmują centralne miejsce. Pierwszy album Nouvelle Vague, wydany w 2004 roku, ustanowił zasadę oszczędnych coverów; potem ukazały się Bande à part (2006) i 3 (2009), które poszerzyły repertuar o kluczowe anglojęzyczne zespoły tamtej epoki. Dzięki Couleurs sur Paris (2010) Nouvelle Vague zastosowała tę samą metodę do utworów francuskiej new wave i popu z lat 80., natomiast I Could Be Happy (2016) łączy nowe covery z kilkoma autorskimi kompozycjami. Na scenie Nouvelle Vague występuje jako modułowy kolektyw, przeplatając kameralne składy z bardziej rozbudowanymi konfiguracjami, i gra zarówno w salach muzyki aktualnej, jak i na festiwalach ogólnych. Po śmierci Oliviera Libaux w 2021 roku projekt kontynuuje Marc Collin, który nadal eksploruje tę subtelną transpozycję repertuarów rockowych i new wave w kierunku bardziej stonowanego, przytłumionego brzmienia.