Jay-Jay Johanson

Urodzony w 1968 roku w Trollhättan w Szwecji, Jay-Jay Johanson zaznaczył swoją pozycję już w połowie lat 90. jako autor piosenek czerpiący z trip-hopu, elektronicznej popu i jazzu, wsparty melancholijnym głosem croonera. Mieszkając w Sztokholmie, Johanson zyskał rozgłos dzięki albumowi "Whiskey" (1996), w którym łączą się wolne rytmy, elektroniczne tekstury i filmowe nastroje, a następnie dzięki "Tattoo" (1998) i "Poison" (2000), które utrwaliły jego świat między downtempo, intymną piosenką a stonowanymi orkiestracjami. Na płytach takich jak "Antenna" (2002), "Rush" (2005) czy "The Long Term Physical Effects Are Not Yet Known" (2007) rozwijał swoją twórczość w kierunku bardziej elektronicznej popu, zachowując jednocześnie silny wymiar narracyjny i zamiłowanie do oszczędnych aranżacji. Jay-Jay Johanson kontynuował potem serię wydawnictw: "Self-Portrait" (2009), "Spellbound" (2011), "Opium" (2015), "Bury the Hatchet" (2017) i "Kings Cross" (2019), podejmując liczne współprace studyjne i sceniczne z muzykami zarówno z jazzu, jak i muzyki elektronicznej. Równolegle do albumów komponuje także do kina i telewizji, przenosząc w obrazie introspektyczny i nieco nocny klimat przenikający całą jego dyskografię.