Chet Baker

Urodzony w Yale, w Oklahomie, w 1929 roku i później wychowany w Kalifornii, Chet Baker zyskał rozgłos na początku lat pięćdziesiątych na scenie jazzowej Zachodniego Wybrzeża dzięki subtelnej, powściągliwej i bardzo melodyjnej trompocie, związanej z cool jazzu. Po okresie spędzonym u boku Charliego Parkera i Stana Getza Baker zyskał szczególne uznanie w pianoless kwartet Gerry'ego Mulligana, gdzie dialog między liniami trąbki a barytonowego saksofonu stał się kluczowy, zwłaszcza w 'My Funny Valentine'. Równocześnie jako instrumentalista i wokalista Baker rozwinął lekki, prawie szemrany głos, który przedłuża intymną estetykę jego frazowania. Jego dyskografia z lat 50. obejmuje m.in. Chet Baker Sings (1954), Chet (1959) i Chet Baker Is Back! (1962). Od lat 60. jego kariera przeplatała okresy intensywnej aktywności z przerwami spowodowanymi problemami osobistymi i prawnymi, z licznymi pobytami w Europie, zwłaszcza we Włoszech, Francji, Niemczech i Holandii. W Europie tworzył formacje kwartetów lub kwintetów i nagrywał z takimi muzykami jak Enrico Pieranunzi, Philip Catherine, Jim Hall czy Paul Bley. Aż do śmierci w Amsterdamie w 1988 roku Baker zachował ten oszczędny, śpiewny brzmienie, na granicy między cool lirizmem, zrelaksowanym bebopem a jazzową balladą.