Yellowman

Onder de naam Yellowman vestigde Winston Foster, geboren in Kingston, Jamaica in 1956, zich eind jaren zeventig in de sound system-scene nadat hij onder meer op de Alpha Boys School was opgegroeid. Als deejay van reggae en dancehall ontwikkelde Yellowman een directe, ritmische en voorzichtige rauwe stijl, gebaseerd op riddims die uit het roots-reggae voortkomen maar al waren gericht op de dancehall-esthetiek van de jaren tachtig. Hij werd ontdekt via de Tastee Talent-wedstrijd, die hij in 1979 won nadat hij in 1978 al voor het eerst in de finale stond, en maakte snel naam met Aces International en in opnames geproduceerd door Henry “Junjo” Lawes. Zijn meest productieve periode lag begin en midden jaren tachtig met een reeks platen zoals Mister Yellowman (1982), Zungguzungguguzungguzeng (1983) en King Yellowman (1984), evenals meerdere podium- en studiowerkzaamheden met Fathead. Yellowman zette vervolgens een lange carrière voort, gekenmerkt door een terugkeer naar het podium na operaties in verband met een in 1982 gediagnosticeerde kanker, en door een ontwikkeling naar soms meer spirituele of maatschappelijke teksten op Prayer (1994) en Freedom of Speech (1997). Door de decennia heen bleef Yellowman opnemen, touren met zijn Sagittarius Band en zich bewegen tussen dancehall, digital reggae en aangepaste covers die bij zijn bijzondere fraseerwijze passen, tot New York (2003) en No More War (2019).