Bernard Lavilliers

Geboren in Saint‑Étienne in 1946, vestigde Bernard Lavilliers zich in de jaren 1970 op het Franse muziekscène door chanson, rock en Latijns‑Amerikaanse invloeden te combineren. Als voormalig arbeider en veelreiziger putte hij al snel voor zijn teksten uit havenverhalen, zwerftochten en sociale realiteiten, met een uitgesproken voorkeur voor stedelijke en maritieme sferen. Tussen Parijs en zijn lange verblijven in het buitenland ontwikkelde hij een repertoire waarin de Franse chanson samengaat met reggae, Braziliaanse ritmes, Caraïbische klanken en jazzinvloeden, vaak in orkestrale arrangementen en open voor wereldmuziek. Vanaf eind jaren zeventig vestigden albums als "O gringo" (1980) en "État d'urgence" (1983) hem stevig op de podia van zalen en festivals in Frankrijk en het Franstalige gebied. De jaren 1990 en 2000 zetten die lijn voort met regelmatig studiowerk — onder meer "Carnets de bord" (2004) — en aanhoudende podiumactiviteiten. Hij bleef platen uitbrengen tot "Clair‑obscur" (2021), waarbij hij een evenwicht bewaarde tussen verhalende liedjes, ritmische verkenningen en occasionele samenwerkingen met muzikanten uit diverse windstreken.