Jean-Louis Aubert

Franse gitarist, zanger en singer‑songwriter, Jean‑Louis Aubert werd in 1955 in Nantua (Ain) geboren. Eind jaren zeventig brak hij door op het Parijse rocktoneel door medeoprichter te worden van de groep Téléphone, waarvan hij tot het uiteenvallen in 1986 een van de stemmen en de leadgitarist was. Na die belangrijke groepsperiode ontwikkelde hij een solocarrière waarin hij melodische rock verkent, met introspectieve teksten en een directe klank die balanceert tussen elektrische energie en meer intieme formaties. Zijn eerste lange‑speelplaat onder eigen naam, “Bleu Blanc Vert” (1989), luidde een reeks albums in met een steeds persoonlijkere schrijfstijl, waaronder “H” (1993), “Stockholm” (1997), “Comme un accord” (2001), “Ideal Standard” (2005), “Roc’éclair” (2010), “Les parages du vide” (2014) — geïnspireerd door de poëzie van Michel Houellebecq — en “Paradis City” (2019). Op het podium wisselt Aubert rocktours met zijn band af met meer uitgeklede formats, treedt hij zowel in grote zalen als in kleinere settings op en werkt hij af en toe samen met andere musici uit de Franse chanson en rock. Midden jaren 2010 nam hij ook deel aan het reünieproject Les Insus ?, waarmee het erfgoed van Téléphone werd voortgezet, terwijl hij zijn solocarrière voortzette.