The Exploited

Na de oprichting eind jaren zeventig in Edinburgh, Schotland, maakte The Exploited al snel naam op de Britse punkscene met een schurend geluid, razendsnelle tempi en recht-voor-zijn-raapteksten doordrenkt van sociale kritiek. Aangevoerd door de stem van Wattie Buchan - de zanger die in alle opeenvolgende bezettingen de constante is gebleven - sluit de band aan bij de zogeheten UK82-golf, op het snijvlak van streetpunk en hardcore punk. Na vroege aandacht met de releases "Army Life" en "Exploited Barmy Army" volgde begin jaren tachtig een reeks albums, waaronder "Punk’s Not Dead" (1981) en "Troops of Tomorrow" (1982), die een rauwe esthetiek vastleggen: gescandeerde slogans, eenvoudige en agressieve riffs, meeschreeuwende koorzang en thema’s rond stedelijk geweld, werkloosheid en wantrouwen tegenover instituties. De discografie zet zich voort met "Let’s Start a War… (Said Maggie One Day)" (1983), "Horror Epics" (1985) en "Death Before Dishonour" (1987), waarna de band meer richting crossover thrash opschuift op "The Massacre" (1990), "Beat the Bastards" (1996) en "Fuck the System" (2003). Daarbij versterkt The Exploited de metalachtige kant van zijn sound zonder de vocale codes van punk los te laten. Nog altijd actief op het podium, tourt de groep geregeld door Europa en daarbuiten, deelt vaak het podium met punk- en metalbands, en The Exploited blijft synoniem met een directe, compromisloze vorm van protestmuziek.