Black Flag

Opgericht in 1976 in Hermosa Beach, Californië, vestigde Black Flag zich al snel in de bruisende punkscene van de westkust met een snelle, ruwe en minimalistische hardcore die werd gedragen door de gitaar van Greg Ginn. Aanvankelijk actief onder de naam Panic, groeide de band rond Ginn met een reeks zangers — van Keith Morris tot Henry Rollins — en een ritmesectie die werd gekenmerkt door bijdragen van Chuck Dukowski, Dez Cadena, Kira Roessler en Bill Stevenson. Werkend volgens een DIY-ethos speelden ze talloze tournees door de Verenigde Staten en steunden ze op Ginns platenlabel SST Records, wat bijdroeg aan het opbouwen van een netwerk van onafhankelijke zalen en het vormgeven van een bredere Amerikaanse hardcore-esthetiek. Discografisch markeren Damaged (1981) en My War (1984) een verschuiving naar zwaardere tempi, metalinvloeden en meer uitgerekte structuren, een ontwikkeling die wordt voortgezet op Family Man, Slip It In en In My Head, waarin ook instrumentale stukken en uitstapjes richting free rock voorkomen. Na een eerste ontbinding in 1986 kwam de band meerdere keren weer samen — met name begin jaren 2010 rondom Greg Ginn, wat leidde tot het album What The... in 2013 — en blijft Black Flag verbonden aan de internationale punk-, hardcore- en alternatieve scènes door een gespannen, dissonante klank en een directe podiumaanpak.