The Beach Boys

Opgericht in 1961 in Hawthorne, Californië, bouwden The Beach Boys zich op rond de broers Brian, Dennis en Carl Wilson, hun neef Mike Love en hun vriend Al Jardine, in een context waar surfcultuur en Amerikaanse pop samenkwamen. The Beach Boys wisten zich aanvankelijk te vestigen op de westkust-rockscene met een mix van surfmuziek, rock’n’roll en zangharmonieën dicht bij doo-wop, gedragen door thema’s als adolescentie, stranden en auto’s, zoals te horen op vroege albums zoals "Surfin' Safari" (1962). Gedurende de jaren zestig ontwikkelde Brian Wilsons compositie- en arrangewerk de band richting een meer georkestreerde en introspectieve pop, gekristalliseerd in "Pet Sounds" (1966) en in het mislukte project "Smile", dat deels werd omgezet in "Smiley Smile" (1967), in samenspraak met tekstschrijver Van Dyke Parks. De jaren zeventig lieten The Beach Boys meer volwassen en soms melancholische vormen verkennen op platen als "Sunflower" (1970) en "Surf’s Up" (1971), terwijl ze op het podium in de VS en Europa actief bleven. Ondanks bezettingswisselingen, het overlijden van Dennis en Carl Wilson en soloplannen van sommige leden, bleven The Beach Boys re-releases, studioprojecten — waaronder "That’s Why God Made the Radio" (2012) — en tournees afwisselen, en handhaafden zij een stijl die steunt op strakke zangharmonieën, melodisch songschrijven in de geest van de pop uit de jaren zestig en een imago verbonden aan Californië en de oceaan.