Skiantos

Geboren in Bologna in het midden van de jaren zeventig, vormden Skiantos zich rondom Freak Antoni en Fabio Dandy Bestia Testoni, in de context van de DAMS en de scène die verbonden was met de beweging van 1977. Hun muziek mengt Italiaanse punkrock, vroege new wave en wat de groep heeft bijgedragen om onder de noemer rock demenziale te installeren, met absurde, satirische en doelbewust afwijkende teksten, gedreven door een duidelijke smaak voor provocatie op het podium. Vanaf Inascoltable in 1977, gevolgd door MONO tono in 1978 en Kinotto in 1979, drongen Skiantos door in Boloniás eerste punkgolf, zowel door hun liedjes als door optredens waar actie en vervorming evenveel tellen als het concert zelf. Na Pesissimo! in 1980 en een eerste scheiding in 1982 hervormen Skiantos zich met Ti spalmo la crema in 1984 en lanceren ze hun carrière duurzaam voort met Non c’è gusto in Italia ad essere intelligenti in 1987. Door de jaren heen blijft de band tussen rock, satire en zichzelf buitenissige liedjes, met albums als Signore dei dischi (1992), Saluti da Cortina (1993), Doppia dose (1999), Sogno improbabile (2005) en Dio ci deve delle spiegazioni (2009). De dood van Freak Antoni in 2014 markeerde een keerpunt, maar Skiantos pakten het podium weer op vanaf 2016, waardoor een repertoire voortduurt dat nauw verbonden blijft met de geschiedenis van de Italiaanse punk en underground.