Tagada Jones

Ontstaan begin jaren 1990 in Rennes in het westen van Frankrijk, behoort punkband Tagada Jones tot de voortzetting van de lokale alternatieve scene en ontwikkelde een geluid dat zich bevindt tussen Franstalige hardcorepunk, metal en industriële invloeden. Rond zanger-gitarist Niko gevormd, verdeelde de band zich als kwartet en verwierf geleidelijk bekendheid in onafhankelijke zalen en squats, voordat ze werden opgenomen in de programmering van rock- en metalfestivals in Frankrijk en Europa. Na verschillende demo's legde het eerste studioalbum «Plus de bruit» (1998) de basis voor een directe en snelle stijl, voortgezet door «Virus» (2000) en «Manipulé» (2003), die de crossover-elementen en de aanwezigheid van geëngageerde teksten benadrukken. «L’Envers du décor» (2006) en «Les Compteurs à zéro» (2008) bevestigen een schrijfstijl die zich richt op sociale en politieke thema's, gedragen door gescandeerde refreinen en metalen riffs. De daaropvolgende periode — met «Descente aux enfers» (2011), «Dissident» (2014), «La peste et le choléra» (2017) en «À feu et à sang» (2020) — verlengt deze esthetiek door hardcore-energie, metalstructuren en knipogen naar industrial rock te combineren, terwijl de Franstalige teksten hedendaagse spanningen en machtskritiek behandelen en Tagada Jones duurzaam verankeren in de Franstalige punkscene.