Ludwig Von 88

Geboren in de Parijse alternatieve scène aan het begin van de jaren 80, werd Ludwig Von 88 gevormd in 1983 in het kielzog van de squats, de Pali-Kao en het underground van Île-de-France. De groep ontwikkelde vroeg een mengeling van punkrock, poppunk, Franse alternatieve rock, reggae en absurde humor, met teksten die variëren van sociale satire tot duidelijk nonsen. Hun traject is verbonden met een veranderende bezetting, maar de kern rondom Karim Berrouka, Bruno Garcia, Charlu Ombre en Jean-Mi Rossignol heeft de identiteit van Ludwig Von 88 blijvend gevormd, met name door het gebruik van een geprogrammeerde ritme en een voorliefde voor pakkende refreinen, toonhoogte-wijzigingen en opzettelijk afwijkende arrangementen. Na Houla la ! in 1986 en daarna Houlala 2: La Mission in 1987 volgden meerdere albums in de jaren negentig, waaronder Ce jour heureux est plein d’allégresse (1990), Tout pour le trash (1992), 17 plombs pour péter les tubes (1994), Hiroshima (50 ans d’inconscience) (1995) en Prophètes et Nains de jardin (1996). Na een pauze aan het eind van de jaren negentig bracht de groep in 2001 La revolution n’est pas un dîner de gala uit voordat ze in 2016 terugkeerden op het podium. Ludwig Von 88 hervatte zijn discografie met 20 chansons optimistes pour en finir avec le futur (2019) gevolgd door Les 4 Saisons (2023), waarmee een esthetiek wordt voortgezet waarin punk, popparodie en een geest van minachting nauw verbonden blijven.