Scorpions

Opgericht in 1965 in Hannover (Duitsland) rond gitarist Rudolf Schenker, begon Scorpions met psychedelische rock voordat de band evolueerde naar meer gestructureerde hardrock. De komst van zanger Klaus Meine begin jaren zeventig verstevigde de identiteit van de groep; in 1972 verscheen het debuutalbum "Lonesome Crow". Daarna verfijnde de band, met Uli Jon Roth als sologitarist, een mix van melodische heavy metal en elektrische ballads op "In Trance" (1975), "Virgin Killer" (1976) en "Taken by Force" (1977). Vanaf "Lovedrive" (1979) en met de toetreding van Matthias Jabs ontwikkelde Scorpions een directer geluid, gebouwd op pakkende riffs en in koor gezongen refreinen, te horen op "Animal Magnetism" (1980), "Blackout" (1982) en "Love at First Sting" (1984). Deze periode werd gekenmerkt door intensief touren door Europa, de Verenigde Staten en Azië. Het einde van de jaren tachtig en "Crazy World" (1990) plaatsten Scorpions midden in de politieke omwentelingen in Europa, met een repertoire dat snelle nummers koppelde aan ballads die geïnspireerd waren door de tournees in het oosten. In de jaren negentig en nul experimenteerde de band met modernere klankkleuren op "Eye II Eye" (1999) om vervolgens terug te keren naar klassieke hardrock op "Unbreakable" (2004), "Humanity: Hour I" (2007), "Sting in the Tail" (2010), "Return to Forever" (2015) en "Rock Believer" (2022). Nog altijd actief toert Scorpions uitgebreid met een kern bestaande uit Klaus Meine, Rudolf Schenker en Matthias Jabs, trouw aan een esthetiek die draait om gitaarwerk, vocale melodieën en een podiumgerichte aanpak.