Whitesnake

Whitesnake ontstond eind jaren zeventig in Londen rond ex‑Deep Purple‑zanger David Coverdale en begon als een hardrockband met een sterke blueskleur en soulinvloeden uit Coverdales vroege solowerk. De bezetting wisselde door de jaren heen en omvatte gitaristen als Micky Moody, Bernie Marsden, John Sykes en later Steve Vai en Doug Aldrich, terwijl de nadruk steeds op Coverdales stem en songschrijven bleef liggen. Vroege albums zoals “Trouble” (1978) en “Lovehunter” (1979) waren geworteld in de Britse rockscene van toen, voordat “Ready an’ Willing” (1980) en “Slide It In” (1984) een meer gedreven stijl vestigden met bluesy riffs, melodieuze refreinen en uitgesproken ritmesecties. Met “Whitesnake” (1987), vaak aangeduid als “1987”, legde de band de nadruk op een hardrock-/glammetal‑esthetiek, gedragen door powerballads en gladdere producties, waardoor ze vaste gast werden op grote internationale podia. “Slip of the Tongue” (1989) zette die koers voort; daarna trok Whitesnake zich wat terug, voordat ze vanaf de jaren 2000 regelmatig terugkeerden naar studio en tour, onder meer met “Good to Be Bad” (2008) en “Flesh & Blood” (2019). Tegenwoordig beweegt Whitesnake zich op het snijvlak van melodieuze hardrock, bluesrock en toegankelijke heavy metal, met zowel herinterpretaties van eigen repertoire, knipogen naar Deep Purple als nieuw materiaal.