Santana

Aan het eind van de jaren zestig verscheen de Mexicaanse gitarist Carlos Santana, kortweg Santana, op het toneel en hij voerde vanaf het begin een mengeling van psychedelische rock, blues, jazz en Afro‑Latijnse muziek in, gedragen door nadrukkelijke percussie en lange instrumentale passages. De doorbraak op het Woodstock‑festival in 1969 ging gepaard met het album 'Santana' datzelfde jaar, gevolgd door 'Abraxas' (1970) en 'Santana III' (1971), die deze Latin‑rockformule met orgel, elektrische gitaren en door salsa en mambo geïnspireerde ritmes vestigden. In de loop van de jaren zeventig stuurde Santana zijn muziek soms richting jazzrock en fusion, met name met 'Caravanserai' (1972), terwijl de bezetting regelmatig werd vernieuwd rond Carlos Santana, het enige vaste lid van het project. In de jaren tachtig nam de band meer pop‑ en FM‑rockelementen op, bijvoorbeeld op 'Zebop!' (1981). In 1999 kreeg Santana opnieuw brede internationale aandacht met 'Supernatural', een plaat vol vocale samenwerkingen uit de pop en Noord‑Amerikaanse R&B, waarna die koers werd voortgezet met 'Shaman' (2002) en 'All That I Am' (2005). De groep keerde later terug naar meer directe rock‑ en Latijnse klanken met 'Corazón' (2014), 'Santana IV' (2016) en 'Africa Speaks' (2019), waarmee de continuïteit van een hybride identiteit werd behouden, waarin improvisatie, Latijns‑Amerikaanse invloeden en liedvormen naast elkaar bestaan.