Nine Below Zero

Ontstaan op de pubrockscène in het zuiden van Londen eind jaren zeventig, werd Nine Below Zero gevormd rond gitarist en zanger Dennis Greaves en nam de naam aan in 1979, na een eerste periode onder de naam Stan’s Blues Band. De groep past binnen de Britse rhythm-and-blues-traditie en elektrische bluesrock, met invloeden uit de Chicago blues, rock’n’roll en soul, en kenmerkt zich door nerveus gitaarwerk en een prominente mondharmonica, langdurig gespeeld door Mark Feltham. Nine Below Zero viel rond 1980 op door intensief toeren door Londense clubs en zalen en de uitgave van het livealbum Live at the Marquee in 1980, gevolgd door Don’t Point Your Finger (1981) en Third Degree (1982), die een repertoire vastlegden van eigen nummers en herbewerkte covers. Na een uiteenvallen halverwege de jaren tachtig kwam de band eind dat decennium weer bij elkaar en hervatte een regelmatige activiteit met concerten, studio-opnames en livealbums. De discografie werd voortgezet in de jaren negentig en nul, en de band bracht onder meer It’s Never Too Late (2011) en 13 Shades of Blue (2016) uit, waarmee ze een identiteit verstevigden rond directe bluesrock, gedragen door Dennis Greaves’ zang, vaak snelle tempo’s en een hechte groepsaanpak, nog steeds actief op Britse en Europese podia.