Oumou Sangaré

Geboren in Bamako in 1968, behoort Oumou Sangaré tot de wassoulou-traditie, de muziek uit Zuid-Mali die zij naar een hedendaagse vorm heeft gebracht waarbij zang, kalebas, percussie, gitaren en vrouwelijke koren samenkomen. Dochter van zangeres Aminata Diakité zong ze al op jonge leeftijd en trok ze als tiener met Djoliba Percussions op tour voordat ze in 1990 Moussolou uitbracht — een plaat die haar eerst in Mali en daarna internationaal op de kaart zette. Haar loopbaan kreeg vervolg met Ko Sira (1993), Worotan (1996), Oumou (2003) en Seya (2009), in een esthetiek waarin traditionele wassoulou-ritmes in gesprek gaan met bredere arrangementen zonder hun lokale verankering te verliezen. De teksten van Oumou Sangaré behandelen regelmatig de positie van vrouwen, gedwongen huwelijken en polygamie — thema’s die vanaf het begin centraal staan in haar repertoire. Actief op podia in Afrika, Europa en Noord-Amerika, werkte ze ook samen met Herbie Hancock en Tony Allen. Met Mogoya (2017), Acoustic (2020) en Timbuktu (2022) zet Oumou Sangaré haar werk voort, dat Malinese erfenis, persoonlijke songwriting en openheid voor andere productievormen verbindt.