Marcus Miller

Geboren in 1959 in Brooklyn, New York, vestigde Marcus Miller zich al eind jaren zeventig op de New Yorkse studioscène, tussen soul, funk, jazz en R&B. Elektrisch bassist, componist en producent, viel hij op in televisiebands en door zijn arrangeerwerk voor Luther Vandross begin jaren tachtig, voordat hij een centrale medewerker van Miles Davis werd op de albums 'Tutu' (1986), 'Music from Siesta' (1987) en 'Amandla' (1989), waarin zijn composities en baslijnen een structurele rol vervullen. Tegelijkertijd begeleidde of produceerde hij opnamen voor artiesten uit jazz, poprock en gospel, terwijl hij een carrière onder zijn eigen naam ontwikkelde met 'Suddenly' (1983), 'The Sun Don't Lie' (1993), 'Tales' (1995), 'M2' (2001), 'Silver Rain' (2005), 'Renaissance' (2012), 'Afrodeezia' (2015) en 'Laid Black' (2018). Zijn esthetiek combineert uitgesproken funkgrooves, harmonieën uit de moderne jazz en toegankelijke melodieën, vaak in formaties dicht bij jazzfusion en stedelijke muziek. Hij staat op grote internationale podia met uiteenlopende bezettingen, van het uitgebreide kwartet tot het grote ensemble, en wisselt tournees, samenwerkingen en opdrachtprojecten af, onder meer voor film en televisie.