Kumbia Queers

Opgericht in Buenos Aires in 2007, brengt Kumbia Queers muzikanten samen uit de Argentijnse punkrockscene, aanvankelijk naast de Mexicaanse zangeres Ali Gua Gua. Kumbia Queers ontstond uit de wens om cumbia en tropische muziek in dialoog te laten treden met de energie van punk, aanvankelijk door nummers van The Cure, Madonna, Ramones of Black Sabbath om te zetten in dansbare, eigenzinnige versies, voordat een grotendeels eigen repertoire werd ontwikkeld. De groep bouwt aan een beknopte, feestelijke en directe tropipunk-esthetiek, met teksten over gender, verlangen, sociale normen en geweld tegen vrouwen, vaak geformuleerd met ironie. Na Kumbia nena! (2007) en La gran estafa del tropipunk (2010) verscherpte Kumbia Queers het schrijfwerk op Pecados Tropicales (2012). Het traject ging verder met Canta y no llores (2015), na een bezettingswisseling, en met La oscuridad bailable (2019), waarin Kumbia Queers hun formule uitbreidde door elektronische texturen toe te voegen aan hun cumbia-punkbasis. Door de jaren heen heeft Kumbia Queers opgetreden in Latijns-Amerika, Europa en de Verenigde Staten.