KC & The Sunshine Band

Begin jaren zeventig in Miami vormde KC & The Sunshine Band zich rond toetsenist en zanger Harry Wayne Casey, alias KC, en bassist-producer Richard Finch, aanvankelijk bij het label TK Records voordat het uitgroeide tot een volwaardige liveband. KC & The Sunshine Band ontwikkelde een geluid dat geworteld is in disco en funk, met een prominente blazerssectie, repetitieve baslijnen, koorzang en op dans gerichte structuren, op het snijvlak van R&B, soul en pop. De eerste albums — "Do It Good" (1974), "KC and the Sunshine Band" (1975) en "Part 3" (1976) — verankerden deze esthetiek via een reeks singles die de discoperiode blijvend hebben gemarkeerd. Eind jaren zeventig schakelde de groep over naar een meer pop- en R&B-georiënteerde koers, met onder meer de ballad "Please Don’t Go" uit 1979. Na een terugval in de jaren tachtig keerde KC & The Sunshine Band begin jaren negentig geleidelijk terug op de podia, sloot aan bij de disco-revival en bracht nieuwe opnamen uit, zoals "Oh Yeah!" (1993), "Yummy" (2007) en "Feeling You! The 60s" (2015), terwijl het live-repertoire vooral bleef steunen op werk uit de jaren zeventig en tachtig.