Anne Sylvestre

Geboren in Lyon en vooral actief in Parijs vanaf het einde van de jaren vijftig, ontwikkelde Anne Sylvestre een oeuvre dat zich op het kruispunt bevindt van Franse singer-songwriter-chanson, poëzie van het alledaagse en een schrijfstijl die aandacht heeft voor sociale verhoudingen, vrouwen en kindertijd. Na optredens in cafés aan de linkeroever zoals La Colombe, Les Trois Baudets of Le Port du Salut deed ze al in 1959 mee met haar eerste platen en maakte zij zich in de jaren zestig sterk met scherpe teksten, vaak gedragen door een sobere vertolking en een begeleidende gitaar. Parallel aan haar repertoire voor volwassenen creëerde Anne Sylvestre vanaf 1962 Fabulettes, een cyclus van kinderliedjes die een essentieel onderdeel van haar carrière werd, zonder deze in haar recitals te integreren. Haar carrière vervolgde zich op het podium voor meer dan zes decennia, van Bobino en de Olympia tot latere piano- en zangformaten, met name samen met Philippe Davenet, Nathalie Miravette of Dorothée Daniel. Tot haar bekende albums behoren Les Pierres dans mon jardin (1973), D’amour et de mots (1994), Partage des eaux (2000), Les Chemins du vent (2003), Bye mélanco (2007) en Juste une femme (2013). Anne Sylvestre deelde ook het podium of het schijf met Boby Lapointe, Pauline Julien, Michèle Bernard, Agnès Bihl, Aldebert, Les Ogres de Barback of Gauvain Sers. Tot aan haar overlijden in 2020 heeft Anne Sylvestre een heldere, vaak ironische schrijfstijl behouden, waarin tederheid, duidelijkheid en oog voor detail elkaar kruisen.