Les Ogres de Barback

Les Ogres de Barback werden halverwege de jaren 1990 gevormd in de regio Parijs en bestaan uit de broers en zussen Fred, Sam, Alice en Mathilde Burguière. Hun Franse chansons zijn doordrenkt met invloeden uit rock, folk en volksmuziek uit Europa en daarbuiten. Het kwartet ontwikkelde vroeg een podiumpraktijk gericht op meervoudig instrumentgebruik, compacte akoestische arrangementen en een directe band met het publiek, eerst in café‑concerten en onafhankelijke zalen en later op festivals voor hedendaagse muziek. De eerste platen, waaronder het album “Rue du temps” (1997), vestigden Les Ogres de Barback in een traditie van verhalende chanson, aandachtig voor alledaagse details en maatschappelijke thema’s, met teksten die afwisselend intieme vertellingen, stedelijke kronieken en portretten bieden. In de loop van de albums — “Crocs” (2004), “Du simple au néant” (2007), “Comment je suis devenu voyageur” (2011), “Nos mains” (2015) en “Amours grises & colères rouges” (2019) — breidde de groep zijn klankpalet uit met Balkan‑kleuren, accenten van musette en invloeden van elektrische rock. Naast deze discografie startten Les Ogres de Barback een cyclus voor jeugdige luisteraars met “La pittoresque histoire de Pitt Ocha” (2003), een collectief project waarin vele artiesten uit de chanson en wereldmuziek samenkwamen, en ze werken veel samen met de alternatieve Franse muziekscene, onder meer La Rue Kétanou en Les Hurlements d’Léo.