Jenny Hval

Geboren in Oslo in 1980, bouwt Jenny Hval sinds het midden van de jaren 2000 aan een loopbaan die zich tussen artpop, experimentele muziek, ambient, folk en gesproken woord bevindt. Na haar begindagen onder de naam Rockettothesky — met onder meer To Sing You Apple Trees (2006) en Medea (2008) — bracht ze in 2011 onder haar eigen naam het album Viscera uit, het vertrekpunt van een werk waarbij lied en elektronische texturen, sobere arrangementen en een voortdurende aandacht voor de stem als materiaal samengaan. Ze verfijnde deze aanpak op Innocence Is Kinky (2013), Apocalypse, girl (2015), Blood Bitch (2016), The Practice of Love (2019) en Classic Objects (2022), waarbij ze scheefgewaaide pop, performance, literatuur en reflecties over het lichaam, het intieme en taal met elkaar in dialoog brengt. Haar universum beweegt zich tussen open melodische structuren, spoken word, atmosferische sferen en meer abstracte breuken, in een formaat dat toch aan het lied verbonden blijft. Actief in zowel indiekringen als op podia die verband houden met hedendaagse kunst en experimentele muziek, vormt Jenny Hval samen met Håvard Volden ook het duo Lost Girls, een vrijere, meer geïmproviseerde voortzetting van haar praktijk.