Lucrecia Dalt

Geboren in Pereira, Colombia, studeerde Lucrecia Dalt aanvankelijk civiele techniek en werkte ze in Medellín voordat ze zich aan de muziek wijdde — een achtergrond die deels de architectonische inslag van haar composities verklaart. Haar eerste opnamen verschenen halverwege de jaren 2000 onder de naam Lucrecia, met Acerca (2005) en Congost (2009), nog binnen het elektronische muziekveld. Later, na verhuizing naar Europa en vervolgens New Mexico, ontwikkelde haar schrijfwijze zich naar een meer abstracte vorm, op het snijvlak van experimentele muziek, ambient, gedeconstrueerde pop en geluidscompositie. Onder haar volledige naam bracht ze onder meer Commotus (2012), Syzygy (2013), Ou (2015), Anticlines (2018), No Era Sólida (2020), ¡Ay! (2022) en A Danger to Ourselves (2025) uit. In haar werk staat de stem centraal, vaak behandeld als een bewegende materie, met subtiele ritmes, organische texturen en een uitgesproken voorkeur voor schuine narratieve vormen. Ze heeft ook samengewerkt met Aaron Dilloway en meerdere muziekstukken voor beeld gemaakt, waaronder The Seed en The Baby (2022) en Rabbit Trap (2025).