Gary Numan

Geboren in Londen in 1958, verscheen Gary Numan eind jaren zeventig op de Britse postpunkscene met de band Tubeway Army, waar al een mengeling van minimalistische rock en elektronische toetsen vorm kreeg. Met het Tubeway Army‑album "Replicas" uit 1979, gevolgd door zijn soloplaten "The Pleasure Principle" (1979) en "Telekon" (1980), droeg Numan bij aan de opkomst van synthpop, gedragen door nummers als "Are 'Friends' Electric?" en "Cars", die zijn universum van stedelijke kilte, sciencefiction en vervreemding verankerden. In de jaren tachtig verkende hij uiteenlopende combinaties van elektronische pop en rock, waarna hij vanaf de jaren negentig zijn werk een donkerdere, meer industriële richting opstuurde met albums als "Sacrifice" (1994). Die koers, gekenmerkt door dichtere klanklagen en de nadruk op sfeer, werd voortgezet op "Pure" (2000), "Splinter (Songs from a Broken Mind)" (2013) en "Savage (Songs from a Broken World)" (2017), tot aan "Intruder" (2021), en bevestigt de continuïteit van een traject waarin Numan verbonden blijft met een sterk narratieve, introspectieve elektronische esthetiek.