Fela Kuti

Geboorte in Abeokuta in 1938 en woonachtig tussen Londen, Lagos en de internationale podia, heeft Fela Kuti Afrobeat gevormd uit een bijzondere kruising van highlife, jazz, funk, Yoruba-zang en West-Afrikaanse grooves die zich uitrekken over lange vormen. Eerst actief met Koola Lobitos aan het einde van de jaren vijftig en het begin van de jaren zestig, verfijnt hij zijn taal na een verblijf in de Verenigde Staten in 1969, en ontwikkelt hij vervolgens in Lagos, met Africa 70 en drummer Tony Allen, een muziek gebaseerd op blaaslijnen, ritmische loops, gezang in Nigeriaanse pidgin en een sterke collectieve dimensie. Fela Kuti plaatst deze esthetiek snel in een open politieke context, in verband met zijn standpunten tegen de Nigeriaanse militaire regimes, wat zowel zijn carrière als zijn optredens in de Afrika Shrine of de Kalakuta Republic-periode markeert. Tot zijn meest gedocumenteerde albums behoren Zombie (1977), Sorrow Tears and Blood (1977), Coffin for Head of State (1981), Original Sufferhead (1981), Teacher Don’t Teach Me Nonsense (1986) en Beasts of No Nation (1989). In de jaren tachtig zette Fela Kuti zijn tournees voort door Europa en de Verenigde Staten met Egypt 80, terwijl hij een compacte, repetitieve en orkestrale muzikale aanpak behield, waarin trance, sociale satire en improvisatie een centrale rol spelen. Hij stierf in Lagos in 1997; Fela Kuti blijft een blijvende referentie in de geschiedenis van Afrikaanse en diasporische muziek.