Extreme

Extreme ontstond midden jaren tachtig in Boston (Massachusetts) rond zanger Gary Cherone en gitarist Nuno Bettencourt, met een ritmesectie gedragen door Pat Badger op bas en op drums eerst Paul Geary, later opgevolgd door Mike Mangini en vervolgens Kevin Figueiredo. Geworteld in hardrock en glam metal, maar met uitgesproken invloeden uit de funkrock en akoestische ballad, brak de band door via het clubcircuit van New England, waarna in 1989 het titelloze debuut verscheen. Extreme II: Pornograffitti (1990) scherpt de contrasten tussen funkriffs, melodieuze refreinen en akoestische tracks aan, terwijl III Sides to Every Story (1992) een meer conceptuele aanpak kiest. Waiting for the Punchline (1995) kiest voor een rauwer, naar alternatieve rock neigend geluid en wordt gevolgd door een lange onderbreking. Midden jaren 2000 keert Extreme terug, hervat het regelmatig touren en brengt Saudades de Rock (2008) en Six (2023) uit, waarmee de band een esthetiek voortzet die rust op Bettencourts verfijnde gitaarspel, Cherones vocale harmonieën en een songwriting die laveert tussen funkmetal en melodieuze hardrock.