Mon Laferte

Geboren in Viña del Mar, Chili, in 1983 als Norma Monserrat Bustamante Laferte, werd Mon Laferte eerst bekend in haar thuisland begin jaren 2000, voordat ze naar Mexico verhuisde — een verhuizing die een duurzaam keerpunt in haar loopbaan betekende. Ze heeft sindsdien een discografie opgebouwd waarin Latinpop, rock, canción, bolero, ranchera, cumbia en Latijns-Amerikaanse romantische tradities elkaar kruisen, met een schrijfstijl gericht op de stem, het verhaal en arrangementen die variëren van elektrische bezettingen tot klassiekere orkestraties. Na La chica de Rojo (2003), verschenen onder haar geboortenaam, zette ze haar traject voort met Desechable (2011) en Tornasol (2013) en verfijnde daarna haar identiteit met Mon Laferte Vol. 1 (2015), La Trenza (2017), Norma (2018), Seis (2021), 1940 Carmen (2021) en Autopoiética (2023). Tussen de Mexicaanse rockscene, de Latin American canción en formats die dichter bij cabaret of bolero liggen, ontwikkelt Mon Laferte haar repertoire zonder zich aan één enkel register te binden. Ze wisselt directe nummers af met ballades uit de Spaanssprekende traditie en meer hedendaagse composities, in een loopbaan verdeeld tussen Chili en Mexico.