Burning Spear

Afkomstig uit Saint Ann’s Bay aan de noordkust van Jamaica ontwikkelt Winston Rodney onder de naam Burning Spear een muziekstijl geworteld in roots-reggae en rasta-spiritualiteit. Aanvankelijk gevormd als vocaal trio eind jaren zestig rondom Burning Spear, Rupert Willington en Delroy Hinds, nam het project op voor het label Studio One en bracht in 1973 het album "Studio One Presents Burning Spear" uit, gevolgd door "Rocking Time" in 1974. De samenwerking met producent Jack Ruby luidde een keerpunt in met "Marcus Garvey" (1975) en de dubversie "Garvey’s Ghost" (1976), gevolgd door "Man in the Hills" (1976) en "Social Living" (1978), die Burning Spear op het internationale roots-reggaepodium vestigden. Gedragen door een stem met een bijna bezwerende frasering bouwde Burning Spear een stijl op van trage tempi, repetitieve baslijnen, percussie geïnspireerd op nyabinghi-ritmes en sobere koperarrangementen, ten dienste van teksten over Marcus Garvey, de Afrikaanse geschiedenis en het dagelijks leven in Jamaica. Van "Hail H.I.M." (1980) tot "Jah Is Real" (2008) zette Burning Spear zijn regelmatige studiowerk voort en ontwikkelde tegelijkertijd een belangrijke livecomponent, waarin nummers uitdijen tot lange collectieve versies.