Alceu Valença

Geboren in São Bento do Una, in de deelstaat Pernambuco, groeide Alceu Valença op met de rurale muziek van het Braziliaanse Noordoosten voordat hij naar Recife verhuisde, waar hij rechten studeerde en eind jaren zestig begon op te treden op universiteitsfestivals. Later vestigde hij zich in Rio de Janeiro, sloot hij aan bij de MPB‑scene en nam hij in 1972 het collectieve album “Quadrafônico” op, samen met Geraldo Azevedo, Teca Calazans en Naná Vasconcelos, wat zijn debuut op plaat markeerde. Zijn eerste soloalbum, “Molhado de Suor” (1974), toont een schrijfstijl die geworteld is in de populaire poëzie van het Noordoosten en een mengeling van forró, frevo, baião, maracatu en coco met elementen van rock, psychedelica en pop. In de jaren tachtig versterkten albums als “Coração Bobo” (1980), “Cinco Sentidos” (1981), “Anjo Avesso” (1983) en “Estação da Luz” (1985) deze hybride esthetiek, waarin carnavalsritmes, ballads en elektrische arrangementen samenkomen. Al jarenlang is hij een vaste waarde op de podia van Recife en Olinda, vooral tijdens het carnaval. Tegelijkertijd onderhield Alceu Valença intensieve touractiviteiten in Brazilië en daarbuiten, terwijl hij vanaf de jaren negentig tal van akoestische projecten in kleine bezettingen ontwikkelde die zijn repertoire vanuit een intiemer perspectief opnieuw belichten, stevig verankerd in de traditionele vormen van het Noordoosten.