Gilberto Gil

Geboren in Salvador de Bahia in 1942 en deels opgegroeid in Ituaçu, heeft Gilberto Gil zich sinds de jaren 1960 door verschillende stromingen van de Braziliaanse muziek bewogen: van bossa nova en samba tot baião, forró, reggae, rock en MPB. Aanvankelijk actief op het podium van Salvador, vestigde hij zich later tussen São Paulo en Rio en werkte hij samen met Caetano Veloso, Gal Costa, Tom Zé en Os Mutantes aan de opkomst van het tropicalismo, waarvan hij tegen het einde van het decennium een van de centrale stemmen werd. Zijn repertoire verenigt populaire referenties uit het noordoosten, Afro-Braziliaanse cultuur, akoestische liedtradities en meer elektrische of gesyncopeerde vormen. Die ontwikkeling is al te horen op Louvação (1967) en op Gilberto Gil (1968), Expresso 2222 (1972), Refazenda (1975), Refavela (1977), Realce (1979) en Quanta (1997). In 1968 werd hij door de militaire dictatuur gearresteerd en gedwongen tot ballingschap in Londen — een periode die zijn benadering verder verruimde, met name richting reggae en de uitwisselingen tussen Braziliaanse, Afrikaanse en Caribische muziek. Door de decennia heen wisselde Gilberto Gil solo-projecten, samenwerkingen met Jorge Ben, Milton Nascimento of Caetano Veloso, internationale tournees en soberdere vormen af, tot OK OK OK in 2018. Zijn loopbaan omvat ook publieke betrokkenheid: hij was minister van Cultuur van Brazilië tussen 2003 en 2008.